I son ëstrach ëd mangé paròle
mè stòmi l"ha bsògn ëd pan
mia fantasia 'd seugn
ch'am giuto a vive.
Con ij mè strass
'I magon për bagagi
im n'andrai sota 'n àutr sol
a scaudé mie speranse
vagneme 'I pan
fé da sentinela a j'arcòrd
për nen cissé le veuje 'd torné
da ti tèra marastra.
Se 'n di i tornerai
anche da pòver,
i giugherai con ël servel
ciamante 'ncora amor,
ma adess
mentre 'l paesagi a cor ampressa
darera 'I finestrin dël treno
peudo mach dite:
it òdio,
ma ancreus na vos a dis
it veuj ancora bin.
Nessun commento:
Posta un commento