Girte nen

Girte nen, varda dnans,
pass për pass,
lassand 'ndarera
'I vej borgh
ch'a l'ha s-ceirate a nasse.
Sità amisa,
arcórd dël përfum dël mangé
ch'ampinìa le scale...
Son dla ciochëtta dël tranvaj
ch'as fërmava sota ca
antramentre che le splùe dij fij
a losnavo 'ndrinta a lë scur
ëd mia stansia...
L'arcòrd dël prim di
dë sposin frèsch,
quand
- genà -
i rijìo për desse n'andi...
Le masnà: nòst fieul e nòsta fija,
«Ij cit!» Coma it disìe ti
bele s'a j'ero grand...
L'arcòrd dël temp
scapà tròp an pressa
lassand-me sol.
Sol con cola pugnà 'd tèra
che stamatin i l'hai campà
sla cassia.
Peuj i son nen girame,
spetand con gòj
col moment
d'artrovete dëdlà.