Litra a ti

La vita a l'ha marcame sla facia
'I passé dël temp.
J'euj a son pì nen lusent,
le rupie a smijo sorch ancreus
lassà da na slòira greva.
La vos a tërmola na frisa
coma le gambe,
tutun la veuja 'd vive a-i é sempre
bele s'i son vej.
Si, si
Adess i sarài vej
ma ancheuj am pias arcordé
che quand a l'é stàit ora
ëd col mej ch'i l'avìa
i l'hai 'dcò datne a ti
che coma në sforniòt
it l'avìe sempre 'I bech duvert.
E am pias arcordé
l'orgheuj ch'i provava a ten-te an brass
e fete vëdde a tuti
s'i fussa ancalame i l'avrìa crijà:
«Vardé che bela masnà i l'hai mi».
Lo faso adess mostrand tò ritrat
con ij mè neuv amis vej parèj ëd mi
quand is rabloma ciaciarand
ant ij coridor dl'uspissi.
Fieul
a l'é nen ch'im la pija con ti
i soma an tanti belessì
a tiré anans parèj
a vive d'arcòrd
dësmentià dai nòstri sforniòt.
Vivoma parèj, ësmijoma 'd can
e coma ij can i l'avrìo piasì
d'una carëssa, d'un tòch d'òss.

Scus-me s'it lo ciamo,
ma cola masnà ch'it ten-e an brass
e ch'at sorid con gòj
lòn ch'a farà
quand che la vita
a l'avrà marcà 'I passé dël temp
ëdcò an sla toa facia?
At saluta chi ch'at veul sempre bin.
Tò pare.