Përzoné

Le frà dla fantasìa am ten-o përzoné.
I vorerìa rompje
e torna core për ël mond
liber
coma 'n tropié 'd ventura,
për combate e vagné mila bataje
lassé sla tèra le pianà dij mè pass,
përchè 'nsima ai senté
a-i saran pì nen le ronze
e 'nt ël mè cheur pì gnun-e pere greve.
E podrai mës-ceme ancora con la gent
e brajé ch'i son viv,
ch'i l'hai rompù le frà
e che l'amor e 'I temp përdù
a saran sempe 'n pior.
Dësmentierai lòn ch'i l'hai passà
'n mes a le ronze dij senté
andova a son sgnacasse ij mè pass,
për dësmoreme con ël doman,
penselo leugn, stërmelo.
M'ambrojerai da sol
për podèj ambrojé j'àutri
coma 'n gieugh
ch'am fà torné masnà.
Ma i stago sì,
përzoné darera a le frà dla fantasìa,
ch'i sarai mai bon a rompe.