Van e ven-o ij viandant
a chërso ij cit e le strà,
i l'hai comprà na ghitara
che a piorava sola
drinta na botega.
Ij bicer che a j'ero pien
adess a son veuid
e a la matin
a meuiro, misteriosament
ij bicer
e chi a beivìa.
I son chërsù tant
adess i guardo gnun
gnanca j'amìs:
i-i son mach mi.
Pudèissa fé 'n bagn
drinta na tomba
e da la tèra sarà
guardé an àot
për vëdde
la misura dl'òm
e sente 'I pèis
ëd la superbia.
Ma le strà am ciamo
mia ghitara a piora
e mi i veuj nen pié sò pòst
drinta la botega dël temp
a misurè la solitùdin,
i l'hai paura:
i son mach n'òm
n'òmo sol
che a serca 'I doman.
Nessun commento:
Posta un commento