A j'era matin...

A j'era matin
e 'I sol a nassìa
ant le noanse 'd ross
reusa e violèt,
trames ëd la nebia
ch'a smijava cotonin-a.
Setà dapé a la cioenda
i vardava le sime
ëd j'erbo dla boschin-a
e im sentìa adòss
un furmiolè dròlo.
A j'ero amusant ëdcò j'armor
ëd la cassin-a ch'as dësvijava.
El përfum dël fen,
l'odor dla stala,
ij primi bòt ëd la ciòca
ch'a ciamava a la mëssa.
Mia mare,
an sl'uss ëd cà,
a më smijava n'autra,
nen cola 'd tuti ij di.
A j'era matin
e mi 't pensava,
Marianin.
E passand anans a toa ca
i j'era butame a subié
sentend-te 'ndrinta al cheur.
Savìa che tò amor
a l'avrìa sempe dame
na matin neuva,
con la gòj
ëd vive për tì,
Marianin.