I)
Quand i camperai
anvers 'I cel
le pere dël magon
për bate la sòrt
i sarai sol.

(II)
Ël magoné dël mal ch'as fà
minca vòlte a quata
'n pentiment fàuss,
'n moment scapà
che i soma nen ëstait
bon a ciapé.

(III)
Che sust a l'ha
la paròla lìbertà
se 's peul nen volé
lìber ant ël pais
dla fantasìa.
A lo crijava
n'òmo cit
squasi na masnà
sensa 'n passà.

IV)
Lë mnis
as vëd nen
e j'euj a son sarà.
Për noi
amnisé del mond
a-i é mach
un fòrt përfum
ëd fior,
col ëd le coron-e
'd tante sepolture.

(V)
Ij seugn a son coma
j'òmo
a finisso an pover.
Sënner d'un feu
che mach àutri seugn
e àutri òmo a ten-o anvisch
për nen dëstissé la vita.

(VI)
Chi nass pòver
chi përzoné
chi sgnor.
I soma
'd greuje legere
për pensé grev.
Coma feuje
che 'I vent a s-cianca
dal branch dosman dosman
e an pòsa 'n tèra
e 'n pé a në sgnaca.

(VII)
Mia vita
a l'é përzonera dël temp.
Mia vita
a l'é gropà al temp.
Mia vita
a më scapa trames ij dij.
Mia vita
a l'é coma ij seugn ëd l'òm
a finiss an pover.

(VIII)
I l'hai tastà
'I parfum ëd l'erba,
i son perdume
dapress al cant ëd në stronel,
ma quand
i son artornà 'nt ël vive 'd tuti ij di,
i l'hai pì nen trovà
la mia gent, ël mè mond:
përchè l'era passaje
n'eternità.

(IX)
Mila vos rabiose
a l'han fame giré a fandarera.
I l'hai s-ciàirà 'I passà
e i son sentume l'ànima
pien-a dë strass.

(X)
I son vestime
con la muda dla duminica
për vive n'àutra vita
chërdendme d'esse
nàit ësgnor.
I l'hai prononsià
paròle dròle robà dai lìber
e dame 'd blaga
ma gnun a l'ha vistme.
A j'era tròp rabel
e tanta gent vestìa parèj 'd mi
ch'a barbojava
paròle veuide
portà via dal vent.
I l'hai argretà
ij mè strass,
coj ëd tuti ij di:
për sentme viv.

(XI)
Le paròle ch'it dise a son anciarmante
e mi të scoto
giovo con la vos pasia
euj seugnant cavej longh
it ësmije un vej profeta
che 'nt ij temp ëd la neuit
a filosofava dël doman.
Ij tò pensé a vòlo
ant un cel dròlo
'n mes a nivole d'«hashish»
che 'n buf ëd realtà
a dëscancela
për fé 'd ti un vej profeta
sensa professia.

(XII)
Ël pavon a l'ha tanti amìs:
un general carià 'd midaje,
n'ambassador con la feluca,
a fàn la rova coma chiel,
n'orator ch'a ciancia tant
arfà soa vos,
n'inteletual con mila arsete
ch'a dòvra sò servel.
Pòver pavon
it ses n'animal tant bel
con tò piumagi
'd tuti ij color.
Ij tò amìs gris, nò:
lor a passo baland na giga
an sël palchsenich
ëd la stòria:
sensa fé rije gnun,
a fan pioré.

(XIII)
A dëspariss travondù
dal temp
un matin neuv,
la neuit a riva
a l'improvis
coma se na man
schersosa
a campèissa
na mantlin-a
ëd porpora
an sij fianch
ëd la montagna.
Le sime pì àute
as tenzo 'd nèir
a smìjo vorèj fé
la sentinela
a n'àutr doman.