Gusto carissim

Toa létera a l'é rivame jer,
ël 22 dë Stèmber, da New York,
it im ciame coma a va la vita sì a Turin,
bastansa bin, ant ël borgh cheicòsa
a l'é cambià cheidun a l'é andasne
a-i é 'd gent neuva, le fiëttin-e
a son dventà dòne, e le nià a chërso.
Ël temp a passa, mia mare a l'é mòrta
e me pare a borbòta tuti ij di, che a l'é
sol, che a l'é ora che mi im maria, ma
mi i stago bin parèj.
Vera, cola fija che a ti at piasià tant
a l'é mariasse con Fredo ël fjeul dël verduré:
ël cine Vitòria a l'han campalo giù, e a sò pòst
a-i é 'n palass neuv, pensa a l'han ëdcò
cambiaje nòm a la piòla sota mia ca, t'arcòrde,
la reusa rossa.
Adess a së s-ciama «degustazione vini», ma 'I vin
a sà 'd conegrina: drinta però a l'é sempre l'istess
ij taolin sempre pì nèir e brusatà da le ciche, e
an fond lë specc con la reusa rossa e la scrita an òr
ëd le «Generali Venezia 1890».
Am ven da rije it sas, ma mi antlora it vardava le carte
da lë specc, per lòn che it vincìe mai.
Minca tant ij penso, coma it fase
a vive an mes a gent foresta, sì as viv nen bin,
ma almeno i soma a ca, ëdcò për mi Turin a l'é
coma 'n vestì tròp ëstréit, ma i lo pòrto
sensa vërgògna.
It ëscrive che l'América a l'é tò pais
che it veule nen torné, it ses mariate na fomna
american-a, it l'hass ëd bej cit, as vëdd da le fòto
che it l'hass mandame, ëdcò toa ca a smija
cola d'un ësgnor, mi i stago sempre al sòlit pòst
ters pian ant le ca popolar, vado a travajé an bici
e a la sèira i vado an piòla a feme 'n biceròt,
ò na partìa a carte con j'amis.
Prima 'd saré ste pòche righe, i veuj ciamete
na còsa, i son curios, it veule pì nen torné,
Turin at piass pì nen, antlora përchè it ëscrive
an Piemontèis ciamand ëd sòn e 'd lòn, e se ant ël
borgh cheicòsa a l'é cambià.
Pensa che sì j'amis a t'arcòrdo coma Gusto l'American,
e mi coma it veule che t'arcòrda: coma l'American
ò coma n'amis che a l'ha sercà fortuna sota n'àutr cel?
Rispond-me it im fase piasì, mi i son a toa disposission.
It saluto e t'ambrasso con afet. Pero.