I l'hai corute dapress
sensa ciapete, tranfiand,
con ël cheur ch'a batìa fòrt.
Un vel ëd mila color
an panava lë sguard,
lerme 'd rabia a sghijavo adasi,
e ti, àtim ëspers,
i të sparìe sbefiandme.
Seugn
che a la primalba a së slingua
coma posà s'un vel ëd nebia,
seugn, che 'I vent a dëscancela
con ghignon.
Për giornà bele,
për giornà grame,
për le neuit amise
gonfie d'arcòrd
ch'a vagno la tristëssa
dël biauté dasiant dël temp nemis,
e am nego 'd sentme në sbòss,
ch'a crèss an fàuda ai seugn.
Che stupidada,
scrive ij seugn ansima a 'n vel ëd nebia.
Nessun commento:
Posta un commento