Òdio

j tò bej euj che mi sai nen a lese,
pien ëd noanse scure e bin përfonde
a l'han l'incens andrinta 'd mila cese
e 'dcò la sal dël mar, andova j'onde
a s'ancavàlo con ij mè sagrin.
E t'òdio për le neuit ch'i l'hai passà
a tribuleme 'n sij tò rissolin
e 'n sël tò deurme pasi da masnà.
I t'òdio për la gòj ch'at dà 'I piasì
'd savèj stërmé da bin ch'it l'has n'amor,
ch'at darà 'd pì 'd lòn ch'i l'hai date mi.
I t'òdio për podèj pasié 'I dolor.

Ma son ëdcò 'n viliach e l'hai paura,
paura 'd perde 'd pianta lòn ch'am resta,
paura 'd saré l'ultima filura.
E stago ciuto, bassand mach la testa.

Nessun commento:

Posta un commento