Le furmije

I veuj nen savèj,
i veuj nen chërde
a chi a veul mostreme
a nen esse.
A vive sènsa seguité a vive,
costa vita grama
mës-cià a cola longa
fila 'd furmije
ch'a intro 'ncreus
ant la pansa
dla tèra nèira.
Pass për pass,
sensa strachesse,
con ël badò sla schin-a,
anans e 'ndré,
con ël bogé
dle piotin-e strache.
Strache parèj dij pensé,
coma la veuja pressanta 'd nasse
e 'I susté cissant ëd meuire
për lassé
na vita fàita 'd pòca gòj
e mila dolor!
I veuj nen savèj,
i veuj nen chërde
che tuti a dventëran
furmija parèj 'd mi!