Vent fréjd

J'arcòrd a tabusso gram
antlora i sento 'I dabzògn
ëd torné là ansima a la colin-a
a vëdde nòstra ca
arvive ij moment ëd gòj përfonda
coma na tempesta i l'oma sopatà
l'erbo dla vita fin-a a la rèis.
Peui moment sburdì
it sercavo ant lë scur
setà ansima a silensi përfond
scotava ij tò pass slontanesse
ansima a n'àutr senté
faussità dòp faussità
dì dòp dì për nen perd-te
tò cheur a l'era dventà frèid
e mi i son nen ëstàit bon a scaudelo
më stermava la vrità.
A son restame mach le rèis
che 'I vent frèid a sopata
e mi lo òdio
coma j'arcòrd ch'a tabusso gram.