Aut, drit, bel, lusent, sensa an gran ad pover
tut lucid, gnanca na musca che a vola
an mond che tuti a l'han sognà e che a l'han combatu
për aveilo, tut bel drit, lucid, sensa an gran ad pover.
A marcio gnanca pì, fin-a le strà a marcio da sole
tapis rolant, che a van da na part a l'auta dlà sità
gnanca i romor as sento nen, mac an sutil ronsè
come al vol ad na mosca, tuti drit siiensios as paso
tacà sensa vëdse, a parlo nen as mio quasi fint.
Aj'è mac un, as capis nen cosa sia se òmo o dona
setà, tranquil, an t-in canton stermà che con la sguard
veujd a vëd la gent pasé, e a seugna, an mond perdù, al
sò mond, con prà, romor, gent che a rii, che a piora
la nebbia che a quata tut, e ogni tant a sà s-cianca
për dè vita a na cà, al sol che a fora e tut ad d'in
trat na splendor ad luce, ad color, ma a lè mac n'atim, e tut
a torna drit, lucid, silensioss, e trop gros per cola
cita e pòvra figura lagiù an t-cul canton
Nessun commento:
Posta un commento