Fratel

Chi 't ses?
I soma soj tra j'erbo sensa fin,
sospèis ant ël silensi
dla neuit,
I greujé d'anime sensa passà.
Chi'tses?
Ël tò silensi a l'é 'n braj aùss
ch'a më sversa
con la solitudin angossanta
dij pensé ch'i sai nen dì.
I t'ambrasso
e lesend an sla toa facia
i sento a balaucé
e s-cianchesse 'I cheur,
e i cheujo 'I tò pioré segret
e t'arcomando 'I mè.
A l'alba
të slontan-e sensa virete,
carcaveja d'un temp perdù,
cit esse,
ombra sensa fin.
Và, fratel.
It arconossërai sempre,
guernand ant le man
la gravura dla toa facia,
la marca tormentà
dël bòsch ëd la cros.