Fërmé 'I temp

I fërmëroma 'l temp
pistand guce 'd pin
sugnand amor
ël bërlusé d'Andròmeda
an mostrerà la strà
ven coroma
le pen-e lontan-e
a saran botin dël temp
i vestëroma 'd cel
nòstre veuje.
Una ca sensa muraje
un cel për cop
pòrte 'd nebia
che 'I grecal a dësperd
cel andova a j'ero j'uss
marciand i sentëroma nen
l'amèr ëd na san-a 'd vin
ch'a dà nen alegrìa
an guidëran
tramont ross
coma 'I color dël sangh
ëd na feuja ëd vis
ch'a béiv sol.
Rijëroma
lè còlone d'Èrcol
a esisto për ij pauros
androma vers doman
sensa paure.
Le muraje 'd Gérich a robatran
al son ëd nòstre rijade
e le sënnèr a saran nòst vestì.
Se 'I vent
a sarà bon a porté
rumor ò arson
cantëroma con chiel
pensand Omero
e mi i sarài Argo për ti
tënrëssa mata
'd part dëstacà
ment vagabonda
man che a strenzo vent
pé ch'a coro, a coro.
Sugnëroma cantëroma vivroma
vurend-se bin sërcand-se
curend-se d'apress
coma 'I di a fà con la neuit
e da la sava
dla tèra nèira
a montëra al cel
l'erbo dij nòstri frut
con feuje bërgiolà d'argent
che 'I vent ëd doman
a cunërà:
coma a fà l'annamorà
quand ch'a strenz a sò sen
sò bin, e ij sò seugn.