Daje, piantla li, rusôma pi nen, ven sitacà mi e dame 'n basin. Ti 't sas ch'it
veuj bin e anche se i di a sôn côrù via
ampressa ti, për mi, 't ses sempre la stessa,
se 'I to sôris darera a la dentera a smia
'n pò faôss, e se i tò eui sôta a j'uciai
a brilô 'n pò menô, për mi, 't ses sempre la mia
pivela, côla che 'n di a l'ha dime: it veuj bin.
E se 'I temp l'ha cancelà la tôa blëssa,
andrinta 't ses sempre la stessa; adess sôn
om fait, pi nen masnà. Ant ël to corp dësblà
côn la panssa mola e le pupe svôidà, a l'é
staje 'na forssa ch'at rend ancôr pi bela;
a l'é l'anima che mi sai ch'a t'anlumina, che
mi cônossô, la bin ch'it sas dé, che ogni di
sempre 'd pi an fa an'namôré e senti 'I cheur
giôvô. Parei 'd 'na masnà it veuj bin... daje,
rusôma nen, dame 'n basin e tnôm-sse për man,
fôma 'ncôra côl toch dë stra, parei, man ant la man,
côme sempre l'ôma fait, da an'namôrà.
Nessun commento:
Posta un commento