Ômo dla strà

Për mi, òmo dla strà,
daspërtut andova ch'im rabasta
a-i saran mach ëd robe conossuve.
Muraje grise cei tërboj,
vedrià sensa lus,
bigieuje nèire
ciche dëstisse, spuv, amnis.
Rotaje lusente
ch'at pòrto chi sà 'ndova.
Paloch aùss, carià 'd fij
ch'a brajo parèj dij grij.
L'ucé dël semafor
a l'é la lusentela dl'istà.
Ël passé dël tranvaj
lë sgarì dël fèr,
ël rabel ëd la gent,
ch'at passa davzin,
ambagagià 'd seugn,
për fesse travonde
dal Bërgnif dël Progress.
Carcaveje ch'a vëddo na lus,
che mi i s-ciàiro nen.
Ant ël mè doman,
a-i é na sità mascheugna,
satìa 'd di ch'a vòlo
coma buscaje al vent.
Ant ël mè doman,
a-i é l'arvive 'd na neuva prima,
l'arvëdde dle ròbe perduve,
l'artrové pere pressiose e lusente
parèi dle lerme ch'a më sghijo sla facia.
Ant ël mè doman,
da òmo dla strà
a-i é l'anvìa
d'esse 'n branch fiorì.