ôrassiôn

Ancheui, l'om ch'a prega a fa rie, a na nen
bsogn, a l'ha tut, a cômanda, a sà fé 'd tut,
ël mônd a l'é sò, l'han dije che niente
a peul fërmelô, la sôa forssa l'é unica, tut
a crea, l'é 'd 'na materia indistrutibila,
a l'é fort, ai serv niente e andrinta 'd chiel
j'é tut. Chiel, a l'é al centro dël mônd,
a l'han dit. Mi, om ëd paôta, sai nen,
i l'hai le paùre e për son ch'it pregô,
Nôssgnôr, dame 'na man, fa che j'omini
a tôrnô ancôra a esse 'd paôta parei 'd mi,
daje 'n sign, fa ch'as sentô nen mach
'd fabriche d'assel, ma 'd carn e d'oss
côn le paùre, côn lë bsogn ëd côla cosa che adess,
an riand, tuti a ciamô umanità.
Mi lô sai che t'ij ses, dame 'na man, fame
nen sente parei, sôl, it pregô, Nôssgnôr,
se dnò an mes a tut côst rabel i sôn ancamin
ch'i dventô 'na machina 'd co mi senssa senss,
faita d'assel, senssa cheur, senss'anima e lôr,
i perfét a riô e am disô: it vëdde, l'aviô rasôn!