Masnà

Toa man còtia
am carëssa la facia
straca e rupìa.
El përfum ëd toa pel
ch'a sà 'd làit
am pòrta 'ndarera 'nt ël temp...
Masnà,
speranse dj'òmo,
i m'iludo ëd sent-me 'ncora
coma ti.
Coma ti,
core leger
ant un prà.
Nopà i son cò mi
un òmo maledet
ch'a lassa che ij gich novej
as bruso al fum e al piomb.
I son ëdcò mi
un ch'a fà finta 'd nen s-ciairé,
ant la fiusa che gnun
a s-ciaira chièl.
Ma përché i tornoma nen andarera?
Përché i tomoma nen
a pioré,
a rije,
a vorej bin?
Edé
na stissa d'amor
a cola masnà
ch'a speta
mach lòn.