La piòla 'd Bacco

Andova a l'é la piòla 'd Bacco
e Giaco, sò padron, a sarà mòrt?
E Marìa soa fomna?
Adess a-i é na ca neuva,
al pòst ëd cola piòla,
pì an là 'n negòssi da barbé
che prima a jera nen.
An cors Versèj a passo
mach le màchine e ij càmion
a-i é pì nen pas coma antlora
quand che a prima matin
a rivavo ij tamagnon giàon
ëd Gondrand, e ij cartoné
prima d'andé as fermavo
a bèive 'n gris verd.
Dòp la scòla noi masnà
i fasìo 'I bagn a Stura
e per torné arsigavo
na fuetà dai cartoné
dij tombarej, che arancavo
su pian pian pissand aqua.
E la piòla dla Volp?
Andova a sèira
a giugavo a tre set,
e na dumìnica dë Stèmber
a j'ero fin-a cotlasse për un pont.
Le dumìniche sota la tòpia
da Giaco e Marìa
le marende sinòire
anciove al verd,
tenche al brusch
un ëd col bon
e a noi masnà gaseus
për finì quand ël sol
as n'andasìa pasi
coma noi vers ca.
I son passà da lì
e da le fnestre 'dla memòria
i son arcordame 'd tut:
i temp ëd le bariere
gent viva fàita 'd carn
a misura d'òm.
Ël son d'un clàcson
a l'a dësvijame, devo scapé
a l'han tuti pressa:
forse a scapo për nen arcordé.