An Via Rôma, la pi eleganta dla sità,la gent a passa e a ved mach le giôiere
bele anluminà, pien-e 'd roba 'd seugn,
bin rangià parei 'd j'atôr ans la sena
për fesse vëdde da tuti. A l'é fôrsse
'na fôrtun-a la tôa, povr viôlinista setà
ans ël tò cadreghin; côn j'eui dëstiss it vëddi
niente, le tôe man reide a sôn-ô un valzer
alegher, l'archet a côr via anssema ai pass
dla gent che a passa e, minca tant, ël «tlin»
ëd 'na môneda ch'a tômba andrinta al tò capel,
ël bôgé dla tôa testa për un grassie
che 'nssun a sent, a l'é nen côntemplà
ant ël copiôn. J'atôr ch'a passô at vëddo nen,
vestô i côstum da sena, nen côi da tuti i di,
côi nôrmai dla vita, tanti ai portô 'd co quand
la cômedia a l'é finija, a l'é 'n gieugh, riessô
pi nen a esse nôrmai ma, për ti ch'it l'has j'eui
dëstiss, a fa l'istess, i tò valzer alegher
a sôn mach note senssa senss, sônà parei për vinssi
un môment ëd tristëssa, musica vera për un mônd
faôss; fôrsse côl «fa» a l'é 'n pò stônà ma cosa
amporta, chi a l'ha sentulô? J'atôr no, a vardô mach
'I lus dle giôiere, i manchen ambalssamà fôrsse
a sôn lôr, o côi dle giôiere? L'ultima nota a l'era
'I «sol» e anvece, ti, l'has fait «re»; a fa l'istess
a j'é pi 'nssun, i negossi sôn giômai sarà e tut
a l'é fini côn 'na nota faossa, për gent faôssa!
Nessun commento:
Posta un commento