Moviòla

La moviòla a arpetìa a l'infinì
gest, cerimonia, projession ëd vita
moment arpetù:
le lus crue dël néon
ëd l'ansëgna dël bar
d'un matin dubios
gent darera a l'anvedrià
congelà ant una spece
'd silensi 'd cristal
una periferìa 'd ca nèire
con la lëssìa pendùa ai fij
«jeans» majëtte.
pendìo veuid ant l'aria fërma
la vos d'una radio
a brajassava che Crist
a l'era là fòra
che a pensava a mi.
Mila pas anans
mila andarera, àtim:
ier doman
cioson ëd moviòla
man grinfà a fermela:
ma ij seugn as fermo mai.